Шэкспір Уільям
«Санэты»

Дык, значыцца, я пакараны тройчы.

З якім я горам толькі не знаём!

Тваё імя мне стала як вязніца.

Дазволь для друга быць вартаўніком,

Калі пры мне стаіш ты вартаўніцай.

Не згодзішся ты з думкаю такой!

І так я твой, а ўсё маё — са мной!

Згаджаюся, што друг мой стаў тваім,

А я цяпер — як твой падданы быццам

Яго жаданне — я ж існую ў ім! -

Каб ад цябе як-небудзь адлучыцца.

Не згодна ты, і ён, прызнацца, не:

Ты сквапная, а ён сумленны надта.

Ён — падпісаўшы вэксаль за мяне,

А ты — ліхвярскай прагнасцю абнята.

Цяпер цябе цікавіць не заклад,

Сама не ведаеш, чаго б там болей!

Я перад другам вельмі вінават, -

Цераз мяне ён трапіў у няволю.

Над намі ўлада поўная твая:

Ў няволі ён, без волі з ім і я.

Імя маё ў сабе нясе «жаданне».

Ў ім прага палкая, спакуса ў ім.

Прымі ў сваё салодкае ўладанне

Яго, каб аб'ядналася з тваім.

Няўжо ў такой раскошнай і